Bir İç Muhasebe Denemesi

Bu soru bir hakaret değil.

Bu soru önce kendime sorduğum bir bakış açısı.

Çünkü insan bazen en kutsal alışkanlıklarını bile düşünmeden tekrar edebiliyor. Düşünmeden tekrarlanan her eylem, zamanla anlamını yitiriyor.

Perhiz yapmak istiyorsam diyet yapabilirim.

Sağlık için aç kalacaksam bilimsel yöntemler var.

Toplumsal baskıdan çekiniyorsam gizlenebilirim.

Ama Ramazan orucu bunların hiçbiri değil.

İrade Dışı Başlangıç, İrade Dışı Bitiş

Doğarken bana sorulmadı.

Hangi aile? Hangi coğrafya? Hangi şartlar?

Ölürken de sorulmayacak.

İrade dışı bir başlangıç ve irade dışı bir bitiş arasındayım.

Ama arada dar bir koridor var.

Sadece seçtiklerimin bana ait olduğu bir alan.

Hayat bana sorulmadan başladı. Ama bazı durakları ben seçebilirim.

Ramazan o koridorda durduğum bir eşik.

Namazda zaman askıya alınır.

O an dünya ile ilişkim kesilir. Ticaret durur. Hesap susar.

Oruçta ise bedenle ilişkim değişir.

Yemek önümde ama yemiyorum.

Su önümde ama içmiyorum.

Bu seçilmiş bir sınır.

İnsan, iradi sınır koyabildiği ölçüde insandır.

Unutmanın Kırıldığı Yer

Sınırlı olduğunu........

© Habername