İnsanın en büyük hicreti kendinden kendine olanıdır.

2. Nefs-i Levvâme (Pişmanlık Duyan/Kendini Kınayan Nefis)

İnsanın içinde bir uyanışın başladığı, vicdanın sesinin duyulmaya başlandığı mertebedir.

• Psikolojik Durum: Kişi günah işler ama ardından büyük bir pişmanlık duyar. Kendini "Neden bunu yaptım?" diye sorgular. Bu, imanın kalpte hayatta olduğunun işaretidir.

• Nur Penceresi: Bu aşama, nefsin "kusurunu itiraf etmesi" ile başlar. Risale-i Nur metodolojisinde "nefsini tebrie etmemek" (temize çıkarmamak) esastır. Kişi nefsini avukat gibi savunmayı bırakıp, savcı gibi sorgulamaya başlar.

• Temel Özelliği: Bir gel-git halidir. Bazen günaha yenik düşer, bazen taate yönelir. Ancak yönü, yukarıya doğrudur.

İlk Adım İçin Bir Soru:

Burada duralım. Genellikle modern insan, bu iki mertebe arasında sıkışıp kalmış durumdadır: Ya sınırsız bir haz arayışı (Emmare) ya da sürekli bir suçluluk duygusu ve iç çatışma (Levvame).

Bu çalışmadaki gözlemlerimize göre; insanların bu "Levvame" (pişmanlık) aşamasında takılıp kalmasının, yani bir türlü o günah-pişmanlık döngüsünden çıkamamasının sebebi nedir?

Nefis mertebeleri, imanın kuvvetiyle doğru orantılıdır.Yani bir binanın katlarını çıkmak için nasıl bir enerji gerekiyorsa, nefis mertebelerinde yükselmek için gereken o yakıt da........

© Habername