Biat Kültürü mü, Demokrasi mi?

Siyaseti ölçerken kullandığımız terazinin ayarı bozulduğunda, kavramlar yer değiştirir.
Biat, “disiplin” olur.
Teslimiyet, “sadakat” diye sunulur.
Sessizlik ise “demokratiklik” sayılmaya başlanır.

Bugün Türkiye’de bazı çevreler için demokrasi ölçüsü şu hale gelmiş durumda:
Bir partide görevden alınan, tasfiye edilen, liste dışı bırakılan, ihraç edilen isimler hiç itiraz etmiyorsa;
“Emriniz olur” diyorsa;
“Genel Başkanımızın takdiridir” deyip susuyorsa;
Hatta teşekkür edip el pençe divan duruyorsa…
O parti en demokrat partidir!

Bu ölçü doğruysa – ironik olarak söyleyelim – Türkiye’nin en demokratik iki yapısı:
• Milliyetçi Hareket Partisi
• Adalet ve Kalkınma Partisi

Çünkü görevden almalarda, listeden çıkarmalarda, görev değişikliklerinde açık itiraz, yüksek sesli tepki, kamuoyu önünde hesap sorma kültürü bu iki yapıda neredeyse hiç görülmez.

Görevden alınan isimler genellikle:
“Liderimizin takdiridir.”
“Devletimizin emrindeyiz.”
“Biz davamıza bağlıyız.”
cümleleriyle süreci kapatır.

Peki soru şu:
Bu gerçekten demokrasi midir?
Yoksa hiyerarşik bir biat düzeni midir?

Demokrasi Sessizlik Değildir

Demokrasi, itiraz........

© Habererk