Bir eğitim yılı daha tamamlandı. Okul bahçelerinde ve sınıflarda karne heyecanı yaşandı. Ancak son yıllarda olduğu gibi bu yıl da o bildik, çarpıcı manzara değişmedi: Karne alan azımsanmayacak sayıda öğrencinin elinde takdir belgesi, geri kalanında ise teşekkür belgesi var. Koca koca okullarda, özellikle “paralı okullarda” artık "düz geçeni" mumla arıyorsunuz.

İnsan sormadan edemiyor: Herkesin takdir, herkesin teşekkür aldığı bir sistemde, gerçekten hepimiz dahi mi yetiştiriyoruz, yoksa büyük bir illüzyonun figüranları mıyız?

Halbuki bizim zamanımızda, o siyah önlüklü ya da takım elbiseli 70'li, 80'li yıllarda böyle miydi? En çalışkan bir sınıfta bile takdir alan öğrenci sayısı en fazla 2-3 kişiyi, teşekkür alanlar ise 4-5 kişiyi geçmezdi. Düz geçenler bile parmakla gösterilirdi. O belgeleri cebe koymak öyle kolay değildi; takdir ve teşekkür alanlar tüm okulun toplandığı alanda, o gururlu kürsüde tek tek isimle çağrılarak belgesini alırdı. Puanlama 10 üzerinden yapılırdı ve o dönemin takdir ya da teşekkür alanı gerçekten zeki ve akıllıydı. Analiz yeteneği tamdı. En........

© Gazete İpekyol