Yılın son günü İstanbul’un kapasını tıklattı kar taneleri. Beylikdüzü’nden akına geçti ve yeni yılın ilk günü Anadolu yakasını da ziyaret etti. Ninni gibi yağdı bu sefer. Bu kırılgan şehirdeki hayatın akışını aksatmadı, şehri paletindeki tek renkle boyayan bir ressam gibi yumuşak dokunuşlarla örttü.

Bu kadarı iyi. Bu şehir bundan fazlasını göğüsleyemiyor malum. Hem yarın okullar açılacak, değil mi? Servisler, belediye otobüsleri ne yapar! Aksi halde ailelerin bir gözü pencerede, diğer gözü Valimizde, sabahı zor ederler.

Tabii biz 1985 kışını görmüş adamız, bunlar kâr etmez sinirlerimize ama İstanbul İstanbul olalı öyle kışlar gördü ki, 41 yıl önceki kara kış bile devede tırnak kalır.

Nerede o eski kışlar! diyen kaldı mı bu şehr-i şehirde bilmem ama eski kışları kitaplardan okumak bir hayli heyecan vericidir.

Eskiden öyle miydi ya, İstanbul ne kasıp kavurucu kışlar yaşamıştı.

Bilenen en eski kış, İstanbul’a bundan 1600 küsur yıl önce misafir olmuş, Haliç ve Boğaziçi’ni baştan sona dondurmuş ve 20 gün boyunca Bizans’ın başkentine mezar sessizliğini asmıştı.

İstanbul’da asıl 8. yüzyıl çok ağır geçmiş ve tam dört sert kışa sahne olmuştur. Bunların birinde (yıllardan 763) İstanbul’un bütün sahilleri donmuş ve Karadeniz’i kaplayan buzlar koparak Boğaz’ın kapılarına dağlar gibi yığılmıştır. Bu sırada İstanbul halkı, hatta kurtları bile günlerce bir yakadan öbürüne yürüyerek geçmiş. Ancak asıl büyük tehlike buzların çözülmesiyle gelmiş. Dağlaşmış buz yığınları çözülüp şehre doğru şimdiki dev destroyerler gibi hücuma geçmiş ve Sarayburnu açıklarına müthiş bir gürültüyle bindirmiş, hatta asırlık Bizans surlarını Fatih’ten önce buzlar paramparça etmişti.

İstanbul, ilk Osmanlı asırlarında nisbeten mutedil kışlar geçirmiş. Ancak uzmanların Küçük Buz Çağı (Little Ice Age) adını verdikleri 17. yüzyıl, 8. yüzyılın........

© Ensonhaber