Veriyle konuşan sistemlerin çağında, eleştirinin değeri algoritmalar gibi ölçülebilir hâle geldi. Ancak önerisiz eleştiri, kodsuz komut gibidir: sonuç üretmez. Gerçek eleştiri; sistemleri geliştirendir

Geleneksel aynaların yerini artık dijital paneller aldı. Yüzdeki güzelliği, kusuru gösteren cam değil, yüz tanıma algoritmaları… Eleştiri de o algoritmalar gibi işliyor. Doğru veriyle beslendiğinde; sistemi optimize eder. Ancak önerisiz geri bildirim, sinir ağına hatalı veri yüklemek gibidir. Sonuç: çökme...

Yapay zekâ sistemlerinde olduğu gibi, insanda da gelişimin ön koşulu: düzenli güncellenen versiyonlardır. Eleştiri, bu güncellemenin yapı taşıdır. Fakat şunu unutmayalım: önerisiz eleştiri, yalnızca hata log’udur. Çözüm içermez. Anlam üretmez. Sadece sistem yorar, çöp hükmündedir.

SİBER CAĞDA “MÜNEKKİT”, KRİTİK Mİ ÇÖKERTİCİ Mİ?

Her çağın bir hata ayıklayıcısı vardır.........

© Ekonomim