Leylâ Erbil, hayatı, dünyayı, toplumu ve insanı; kısacası, her şeyi son derece eleştirel ve sorgulayıcı bir bakışla irdeleyen, özgün, özgür ve güçlü bir kadın yazar olduğu kadar; sağlam, kıymetli, vefalı ve sevgi dolu bir dosttu. Gerçekten güvenilir bir insandı. Leylâ Erbil’in kapısı, onu ziyaret etmek isteyen büyük küçük herkese açıktı daima.

Ne zaman Leylâ Erbil’i ziyarete gitsem, içim sevinç, heyecan ve mutlulukla dolup taşardı. Onu ilk kez 2004’te bir grup arkadaşla birlikte Teşvikiye’deki Erbil Apartmanı’ndaki dairesinde ziyaret etmiştik. Ondan sonra her İstanbul’a gidişimizde onun kapısını çalmayı, onun sohbetinden ışık almayı alışkanlık haline getirmiştik.

Leylâ Erbil’in o güzelim çay sofrasında yer almak; onun anılarını dinlemek, edebiyatla ilgili görüşlerini öğrenmek büyük keyif ve mutluluk verirdi bana. Her zaman kendi elleriyle çay ikramında bulunur; pastaları ve börekleri bir anne sevecenliğiyle tabaklarımıza servis ederdi. Onun çay sofraları aynı zamanda sohbet mekânımızdı.

Bir gün, yine bir ziyaretim sırasında, zarif fincanlarda sunduğu çayı yudumlarken, ona armağan olarak götürdüğüm Bornova’dan Gün Rengi Sayfalar adlı semt kitabımı uzattım. Çok sevindi bu sürprizime. Sayfaları ilgiyle karıştırırken,........

© Edebiyat Burada