We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Harun Eytemiş yazdı: Avunduklarımız

1 0 1
23.09.2021

Avuntular1, Ömer Arslan’ın 2017 yılında İletişim Yayınları’ndan çıkan ilk öykü kitabı. İçerisinde 22 öykü barındıran kitaptaki öyküler daha önce çeşitli dergilerde de yayımlanmış. Bu kısa teknik bilgilerden sonra kitabın kapağını açtığımızda yazarın biyografisine takılıyor gözüm. Kısacık bir metin… “1988’de Konya’da doğdu. İstanbul’da yaşıyor.” Bu metne, ikinci öykü kitabı “Güneşi Kötü Evler”de2 (Everest Yayınları, 2019) ek olarak “Avuntular, 2017’de İletişim Yayınları tarafından yayınlandı.” cümlesini eklemiş. Bu ekin gerekçesi olarak da bir söyleşisinde3, isim benzerliğinden dolayı “Ne kimsenin iyi işleri bana atfedilmiş olsun, ne benim kötü işlerim başkasına.” diyor. Benimse bu biyografiden anladığım şey şu: Ben buyum işte; doğdum, yaşıyorum. Tıpkı öykülerimde yarattığım karakterler gibi.

Karakterler dedim, oradan devam edeyim. Öykülerde yer alan karakterler, kendini hayatın rutinlerine bırakmış, suya düşmüş bir yaprak misali oradan oraya sebepsizce savrulurken bir şeylerle avunmaya çalışıyorlar. Bir amaç uğruna değil. Öylesine, bilinmezce… Hayatın kendisi gibi… Peki kim bunlar? Babalarıyla araları bozuk çocuklar, hasta annesine bakmak zorunda olanlar, enkaz altında ailesini arayanlar, eşiyle konuşmayıp susanlar, iç sıkıntıları olduğu için sokakta dolaşanlar, kızının sevdiğinin bir Kürt olduğunu eşine söyleyemeyip pazarda gördüğü bir kaleme takılanlar, öğrencisinin YouTube kanalını kurcalayan öğretmenler ve Cemre… Galiba Cemre için ayrı bir parantez açmak lazım.........

© Edebiyat Burada


Get it on Google Play