6-8 Ekim vahşetinin, Yasin ve arkadaşlarının vahşice katledilmesinin üzerinden 12 yıl geçti. Bu vahşet asla unutulmamalı. Unutulmamalı ki halklar dostu düşmanı iyi tanısın. Yasinler her zaman diri kalmalı ki halklar da hep uyanık kalabilsin.

Bazen halklar derin bir uykuya dalar. Hiçbir şey onları uyandıramaz. Nasihatler, musibetler, olaylar onlara etki etmez. Hakkı batıl, batılı da hak olarak görürler. Zalimlerin mazlumlara yönelik kara propagandaları onları ikna için yeterli gelir. Din elden gider, namus elden gider, can ve mal emniyeti elden gider, adalet rafa kalkar ama halklar hiçbir şey olmamış gibi yaşamlarına devam eder.

Onları uyandırmak için büyük fedakârlıklar lazım gelir. Masum kanların dökülmesi lazım gelir.

İşte sen o büyük masumlardan, fedakârlardan biriydin Yasin’im! O kadar büyük bir mazlumiyet ve masumiyetle şehit edildin ki Kürdistan’da 20 yıldan fazla seslerini duyurmaya çalışan ama ilgisizlik ve nemelazımcılık duvarına toslayan Mü’minlerin sesi oldun. Senin ve arkadaşlarının mübarek kanı tüm Türkiye’de hakikatleri aydınlatan bir kandil görevi gördü.

Tıpkı Kerbela’daki Hüseyin gibi… Diyarbakır bir Kerbela oldu sana........

© Doğruhaber