Türkiye’de uyuşturucuyla mücadele adına her gün yeni bir operasyon manşete taşınıyor. Torbacılar yakalanıyor, ara dağıtıcılar paketleniyor, sokaklar “temizleniyor.” Güzel. Ama bu mücadelenin bir yerinde insanın içi rahat etmiyor. Çünkü herkesin bildiği bir gerçek, ısrarla es geçiliyor:
Magazin ve ünlüler dünyasının tepesinde duran üç erkek – bir kadın hâlâ fanusun içinde.
Bu dört isme dokunulmadıkça, yapılan her operasyon yarımdır. Hatta daha sert söyleyelim: Kozmetiktir. Çünkü sokakta yakalanan torbacı, yukarıdaki kaynağı işaret edemiyorsa; mesele suçla mücadele değil, suçun alt katlarını oyalamaktır.
Bu zincirin en kritik halkası ise kadın olan pop yıldızıdır. Burada kimse masal anlatmasın. Uyuşturucu kullandığına dair iddialar kulis dedikodusu değildir. Magazin fısıltısı hiç değildir. Emniyetin bildiği, sektörün bildiği, sokaktaki adamın bile konuştuğu bir “açık sır”dan bahsediyoruz. Görüntüler konuşuluyor, tanıklıklar konuşuluyor, sahne arkaları konuşuluyor. Buna rağmen tek bir basit soru bile sorulmuyor:
“Bu maddeyi nereden temin ediyorsun?”
İnsan burada isyan ediyor.
Çünkü bu bir linç çağrısı değil.
Bu, hukukun en temel refleksinin hatırlatılmasıdır.
Bugün iki paketle yakalanan bir genç saatlerce sorgulanıyor. Bir torbacının hayatı tek dosyayla kararıyor. Ama aynı torbacıyla aynı masada oturduğu iddia edilen, aynı çevreyle dolaştığı konuşulan, kamuoyunun gözü önünde yaşayan bir pop yıldızına gelince… Derin bir sessizlik.
Neden?
Çünkü o kapı açılırsa zincir kopar.
O kadın şarkıcı konuşursa, on torbacının ismi masaya gelir.
O torbacılar konuşursa, kulisler açılır.
Kulisler açılırsa, “ışıltılı” diye pazarlanan sektörün arka odası görünür.
İşte korkulan tam olarak budur.
Bu yüzden operasyonlar hep aşağıdan başlar. Hep en zayıf halkadan… Yukarı çıkıldıkça dosyalar incelir, deliller “yetersiz”leşir, tanıklar “güvenilmez” olur. Oysa burada delil yokluğundan çok daha büyük bir sorun vardır: irade eksikliği.
Soruyu bir kez daha, yüksek sesle soralım:
— Açık açık uyuşturucu kullandığı iddia edilen bir pop yıldızının ifadesi neden alınmaz?
— Neden bir savcı, bir polis, bir müfettiş çıkıp “Gel, anlat” demez?
— Yoksa bazı isimler gerçekten dokunulmaz mı sanılıyor?
Bu suskunluk sadece adaleti değil, mücadelenin kendisini de çürütüyor. Çünkü gençlere verilen mesaj nettir:
“Eğer yeterince ünlüysen, sana bir şey olmaz.”
İşte asıl tehlike budur.
Bu ülkede uyuşturucuya karşı gerçek bir mücadele isteniyorsa,........

© Diriliş Postası