İtalyan ressam ve heykeltraş Amedeo Modigliani’nin, bohem Paris ortamından beyaz gömlek giymiş ve siyah kravat takmış bir kadını resmettiği 1917 tarihli tablosu.

Bu insan nerede, nasıl ya da ne zaman Modigliani’nin yaşamına girdi? Lüzumsuz. Böyle soruların hiç lüzumu yok. Kim olduğu da önemsiz. Göz çukurlarının dipsizliği, suratının soğukluğu ve tüm bunlara rağmen şefkatle eğilmiş boynu neredeyse her hikayeye öyle ya da böyle girdi, giriyor.

Gözleri oyuna davetkar. Bir tür kaygan davet. Bakın bana diyor sanki, ne düşünüyorum, nasıl hissediyorum? Bir şefkatli, bir acımasız; ya üzgün, ya umursamaz. Anlasak bir çift göz çizeceğiz ama, düşünceler ıska geçiyor. Çözün beni diyor ısrarla, çözemiyorsunuz!

Ben’den sıyrılıp o’na yöneliyoruz: Cinsiyetsiz bir beyaz gömlek giymiş. İncecik boynu bükük. Zarif omuzları çökmüş. Yakaları çarpık. Siyah kravatı yerini şaşırmış. Zayıfça bedeni öylece duruyor. Bakışımsız gözlerinde gizemli bir keder olmalı. Ve bize bulaştırmaktan korkmuş. Kocaman harflerle duvarda: Şefkat. Kim yazdı? Kim olacak… Tam da bizi........

© Diken