Fleire gonger har eg sett på vakre måleri og sagt «Å, så flott!». Så har eg oppdaga ei lita tilleggsopplysning: «Malt med munnen …» Kunstnaren har altså ikkje hatt hender å bruke. Likevel: Han eller ho skapte eit vakkert kunstverk.

«Malt med munnen.»

Dei fleste av oss har hender som fungerer utan at det gjer oss til kunstnarar. Men det er meir enn ein måte å mala på. Kvar einaste dag malar vi nye måleri. Med munnen. Vi gjer det i kommunikasjon med andre. Ja, nokre kan faktisk vere store ordkunstnarar. Den munnlege skildringa deira grip oss på djupet.

Men dessverre: Ikkje alt som blir mala med munnen, får positive ringverknader. Det veit alle. Usanne ord. Ureine ord. Upålitelege ord. Baktalande ord. Ord som køyrer over mindre taleføre. Ord med brodd mot personar ein ikkje likar. Hemngjerrige ord meint å skade andre. Eller ord – gjerne som små hint – uttala for å svekkje andre og hevde seg sjølv.

Dei måleria som blir skapte på denne måten, set folk opp mot kvarandre. Dei et om seg og kan verke som gift i miljøet.

I Jakobs brev er det eit avsnitt som nettopp handlar om korleis vi brukar........

© Dagen