Roman ne gerekiyorsa yaptı, sıra toplumda
Toplum, emperyalizm ve işbirlikçilerinin kötülüğüne karşı ne gerekiyorsa yapar demiştim.
Çağdaş bir toplum olma yolundaki romanımızın ne gerekiyorsa yaptığını gösteren romancılarımızla kıvanç duyarak belleğimizi tazeleyelim:
19. yüzyılda doğan Hüseyin Rahmi Gürpınar (Şıpsevdi-Gulyabani-Efsuncu Baba), Halide Edip Adıvar (Ateşten Gömlek-Vurun Kahpeye-Sinekli Bakkal), Yakup Kadri Karaosmanoğlu (Bir Sürgün-Hüküm Gecesi-Kiralık Konak-Sodom ve Gomore-Yaban-Panorama-Ankara), Reşat Nuri Güntekin (Çalıkuşu-Yeşil Gece-Yaprak Dökümü-Değirmen), Halikarnas Balıkçısı (Aganta Burina Burinata-Ötelerin Çocukları-Deniz Gurbetçileri), Şevket Süreyya Aydemir (Toprak Uyanırsa-Suyu Arayan Adam), Sadri Ertem (Çıkrıklar Durunca) romanın onurunu Cumhuriyetle kucaklaştırdı.
Ahmet Hamdi Tanpınar (Huzur-Saatleri Ayarlama Enstitüsü-Sahnenin Dışındakiler), Suat Derviş (Ankara Mahpusu-Kara Kitap), İlhan Tarus (Yeşilkaya Savcısı-Varolmak-Hükümet Meydanı-Vatan Tutkusu-Kasabanın Ruhu-Uzun Atlama), Kemal Bilbaşar (Cemo-Memo), Orhan Kemal (Baba Evi-Avare Yıllar-Cemile-Dünya Evi-Bereketli Topraklar Üzerinde-Murtaza-Eskici ve Oğulları-Vukuat Var-Hanımın Çiftliği-Devlet Kuşu-El Kızı-Gurbet Kuşları-Müfettişler Müfettişi), Peride........
© Cumhuriyet
