Cumhuriyet’te ilk yazım 4 Mart 1995 tarihini taşıyor.

Demek ki 30 yılı aşkın bir süre geçmiş. “İsmail Beşikçi’yi Ziyaret” başlığını taşıyan bu yazının yayımlanışından birkaç gün sonra gazetenin Cağaloğlu’ndaki merkezinde karşılaştığımızda İlhan Selçuk’un söylediği sözü unutamam: “Hayrola, mesleğimizi elimizden mi alacaksın!”

30 yılı aşkın süredeki köşe yazarlığımda büyük ustanın bu iltifatına layık olmaya çalıştığımı söyleyebilirim.

Söz ondan açılmışken ona ilişkin çok daha önceki yıllardaki bir anımdan söz etmemek olmaz.

1960’lı yılların ikinci yarısında bir zaman olmalı.

Ben 20’li, İlhan Selçuk 40’lı yaşlarımızdayız.

Ankara’da bir akşam, İlhan ağabeyin akrabası olduğunu öğrendiğim Işık Yenersu’nun evinde, yanlış anımsamıyorsam bir doğum günü kutlamasındayız.

Cumhuriyet’te köşe yazılarını okuduğum İlhan Selçuk’la sanırım ilk karşılaşmamız.

Bir ara terasta yan yana geldik.

Ben birçok yaşıtım gibi İşçi Partiliyim.

Orta boylu, şık, mermi gibi sımsıkı bir genç adam olan İlhan Selçuk’un daha çok YÖN hareketinden yana olduğunu düşünüyoruz.

Tartışma nereden başladı, neler konuştuk ne yazık ki anımsamıyorum.

Fakat benim her halde çok hararetlendiğim bir sırada tartışmayı kesmek için söylediği bir söz, şu anda da sözcüğü sözcüğüne aklımdadır: “Şairsek şiirimizi yazalım.”

Sonraki yıllarda ağabey-kardeş yakınlığı içinde olduğumuz, insan olarak da örnek aldığım, sevgili, büyük usta biliyor ki köşe yazılarımın yana........

© Cumhuriyet