Της Μαρίας Λιονάκη

-Κυρία αυτό είναι για σας! μου λέει η Μαρία, μεγάλη μαθήτρια στο σχολείο μας. Το πρωί ομορφαίνει σπίτια με το καθάρισμά της, το βράδυ τις ζωές μας στο Εσπερινό Γυμνάσιο. –Κυρία αυτό είναι για σας! μου ξαναλέει, καθώς δεν είναι σίγουρη πως με την πρώτη κατάλαβα. Όπως οι μαθητές μου στα μαθήματά μας. Με επίμονο, ενθουσιώδες, πολύ οικείο ηχόχρωμα επανέλαβε την πρότασής της στην καθηγήτρια της. Είχα κι εγώ ένα λίγο απλανές βλέμμα, που μετρούσε μέρες σαν το φαντάρο. Δύο και σήμερα. Κι αμέσως, πριν το χάσουμε πάλι, μου έβαλε στη χούφτα μια χάρτινη συσκευασία. Στη χούφτα που δυσκολεύτηκε να τη βρει, καθώς ήταν μισοσκεπασμένη από το πανωφόρι, μπόλικο, φουσκωτό μπουφάν, κατεβασμένο μέχρι τη μέση του χεριού το μανίκι. Τα βράδια πέφτει υγρασία. Ένα ζεστό μακρύ φουλάρι σε μπορντό, χρυσές αποχρώσεις, δώρο του συζύγου από ένα ταξίδι στην Πίζα, έκανε εξάλλου ακόμα πιο δύσκολο τον εντοπισμό του χεριού. Ανασκαφή πρέπει να έκανε ανάμεσα στα υφάσματα. Στο σώμα της κυρίας της που έγερνε λίγο. Σαν τον πύργο της Πίζας κι αυτό. –Είναι για τα Χριστούγεννα, για τις γιορτές, για το καλό! Κάτι μικρό…είπε διαφωτιστικά........

© Cretalive