Nisan’ın 30’unda, Mayıs’ın 1’ine bir gün kala Gölbaşı Mezarlığı Camii avlusunda her gün biraz daha azalan dostların arasındayken sevgili Güray Öz’ün “mayısın birinde” şiiri düştü telefonuma.

“uyandın kederli bir yüzle / aynaya baktın unut ne gördünse / oyalanma / çabuk yıka yüzünü / giyin çabuk / herkes gitti bayramdır / seni durduran ne / nedir senden giden seni tutan / işte bak kazandı işçiler / kazandı inat yeniden”

Güray Abi’ye bu dizeleri yazdıran herhalde Doruk Madencilik işçileriydi. Nisan ortasında başlayıp sonunu zaferle getirdikleri uzun yürüyüşleri bu 1 Mayıs’ta Türkiye’ye verilmiş en büyük hediyeydi.

İktidar, işçilere kazandıranın “inatçı direnişleri” değil de kendi lütfu olduğu izlenimi vermek, direnişi 1 Mayıs’tan önce bir “teşekkür alarak” bitirmek için her şeyi yaptı. Yandaş kalemler az çırpınmadı bunun için. Ama nafile, zihinlere kazınan ve 1 Mayıs meydanlarına taşınan “Direniş kazandı!” oldu.

Dudaklarımda mırıldandığım Güray Abi’nin “mayısın birinde” şiiri, önümde BirGün’ün 1 Mayıs sayısının ilk sayfası ve aklımda 30 Nisan’da Ankara Gölbaşı’nda hatıralarımıza yatırdığımız meslektaşımız Rahmi Yıldırım…

Gölbaşı Camii........

© Birgün