Geçen hafta Türkiye’nin yalnızca bir geçiş ülkesi değil, enerji ve hammaddeleri sanayi ürünlerine dönüştüren bir üretim merkezi olduğunu anlatmıştık.

Yazının sonunda da şu soruyu bırakmıştık: Limanlardan geçen ve üretilen değerin ne kadarı Türkiye’de kalıyor?

Bir limanın büyüklüğünü yalnızca elleçlediği yük miktarıyla ölçmek kolaydır. Oysa ekonomi politik açıdan asıl mesele daha karmaşıktır.

Limanı kim işletiyor?

Yatırımı kim finanse ediyor?

Kamu ne kadar gelir elde ediyor?

Yerli şirketler hangi hizmetleri veriyor?

Kârın ne kadarı ülkede kalıyor?

Mersin Limanı bunun önemli örneklerinden biri. İşletme hakkı 2007’de 36 yıllığına PSA-Akfen ortaklığına devredildi. İhale bedeli 755 milyon dolardı. Ancak bu rakamı limanın yıllık geliri ya da Türkiye’nin kazancı gibi okumak mümkün değil. İşletme hakkı, ortaklık yapısı, yatırım harcamaları, kamuya yapılan ödemeler ve limanın çevresinde yarattığı ekonomik faaliyet birlikte değerlendirilmek zorunda.

HİSSE SAHİPLİĞİ KONTROL DEMEK Mİ?

Bir şirkette çoğunluk hissesine sahip olmak her zaman bütün kararları tek başına almak anlamına gelmez. Mersin örneğinde 2017 tarihli Rekabet Kurulu kaydı, PSA Türkiye’nin yüzde 51, GISP’nin........

© Aydınlık