Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του Σαββάτου στο Mar-a-Lago (όπου έχει μεταφερθεί άτυπα και παράτυπα ο Λευκός Οίκος), ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι η επιχείρηση στη Βενεζουέλα προωθεί την πολιτική «America First». Μάλιστα, το καταλάβαμε. Η επέμβαση στη Βενεζουέλα, πρόσθεσε, σημαίνει ότι «η αμερικανική κυριαρχία στο δυτικό ημισφαίριο δεν θα αμφισβητηθεί ποτέ ξανά» και αναφέρθηκε στο Δόγμα Μοnroe για το οποίο μόλις έμαθε, αν και πιστεύω ότι ο Ντόναλντ μπερδεύει τον πέμπτο πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζέιμς Μόνρο, με τον Χάρρυ Τρούμαν.

Το πρόβλημα με το Δόγμα Μοnroe είναι ότι χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν οι ΗΠΑ αποφάσισαν ότι το Δυτικό Ημισφαίριο έπρεπε να απαλλαγεί από την επιρροή των ευρωπαϊκών δυνάμεων· σήμερα, δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα: το κεφάλαιο της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας έχει κλείσει προ πολλού. Πιο κοντά στο υποτιθέμενο δόγμα του Ντόναλντ, ο οποίος ακολουθεί πάνω-κάτω την τακτική του Ρόναλντ Ρέιγκαν — που ωστόσο εκτυλισσόταν σε περιβάλλον Ψυχρού Πολέμου μεταξύ δύο οικονομικοκοινωνικών συστημάτων — είναι εκείνο του Θίοντορ Ρούσβελτ: το 1904 o Ρούσβελτ επέκτεινε το Δόγμα Monroe νομιμοποιώντας τις αμερικανικές επεμβάσεις σε ολόκληρη την ήπειρο «αν οι χώρες δεν μπορούσαν να διαχειριστούν τη σταθερότητά τους». Τις επόμενες δύο δεκαετίες, «τη σταθερότητά τους» δεν μπορούσαν να διαχειριστούν η Αϊτή, η Νικαράγουα και η Δομινικανή Δημοκρατία. Τίποτα καλό δεν προέκυψε από αυτές τις επεμβάσεις: ήταν τρομερά δαπανηρές για τις ΗΠΑ, οικονομικά και κοινωνικά καταστροφικές για τις λατινοαμερικανικές χώρες.

Η επέμβαση στη Βενεζουέλα προετοιμαζόταν εδώ και κάμποσο καιρό ώστε να γίνει συναρπαστικό θέαμα, από εκείνα που αρέσουν στον Ντόναλντ Τραμπ και τον καθιερώνουν ως «πρόεδρο δράσης», όπως έσπευσε να τον χαρακτηρίσει ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ. (Υπενθυμίζω: πρώην παρουσιαστής στο Fox News, πρώην στρατιωτικός στο Γκουαντάναμο, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν όπου φέρεται να πρωταγωνιστούσε σε καψόνια). Αλλά ο ανταγωνισμός είναι σκληρός: μπορεί να συγκριθεί η επιχείρηση σύλληψης (Absolute Resolve!) του Νικολάς Μαδούρο με την Επιχείρηση Neptune Spear στο Πακιστάν κατά την οποία σκοτώθηκε ο Οσάμα Μπιν Λάντεν; Ή με την παλιότερη, σούπερ κινηματογραφική διάσωση των ομήρων (Canadian Caper) στην Τεχεράνη; Ή την ακόμα παλιότερη Frequent Wind που σφράγισε το τέλος του πολέμου στη Σαϊγκόν; Αλλά, αν και ο Τραμπ έχει μακρύ δρόμο να διανύσει, ακολουθεί τη γραμμή που υποσχέθηκε: America First, MAGA, περιφρόνηση διεθνούς δικαίου, περιφρόνηση αμερικανικών θεσμών. Όχι ότι πρωτοτυπεί όπως νομίζουν μερικοί. Αν και το Σύνταγμα αναθέτει στο Κογκρέσο τις αποφάσεις για κήρυξη πολέμου, το θεσμικό πλαίσιο σχετικά με τις «επεμβάσεις» είναι λιγότερο ξεκάθαρο. Το 1973, αμέσως μετά το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ, ψηφίστηκε η Απόφαση περί Εξουσιοδότησης Πολέμου, σύμφωνα με την οποία όταν ο πρόεδρος........

© Athens Voice