Yapay zekâ artık gerçeğe benzeyen görüntüler üretebiliyor. Hatta bazen gerçek bir fotoğrafla yapay zekâ tarafından oluşturulmuş bir görüntüyü birbirinden ayırmak giderek zorlaşıyor. Üstelik her ikisi de aynı dijital platformlarda, aynı haber akışlarında ve aynı izleyiciye sunuluyor.Görüntülerin bu kadar kolay üretilebildiği bir dönemde, fotoğrafın ve özellikle foto muhabirliğinin ne ifade ettiğini yeniden düşünmek gerekiyor.Foto muhabirliği, yalnızca bir görüntü üretme işi değildir. Belirli bir zamanda, belirli bir yerde gerçekleşen olaya fiziksel olarak tanıklık etmeyi, gördüklerini etik ilkeler çerçevesinde aktarmayı ve bu tanıklığın sorumluluğunu üstlenmeyi gerektirir. Foto muhabirinin dünyası tam da burada başlar.Bir fotoğrafın yalnızca neyi gösterdiği değil, neye tanıklık ettiği de önemlidir. Bir deprem fotoğrafı enkazı gösterir. Ancak o fotoğrafın arkasında depremin gerçekleştiği an, orada bulunan insanlar, kurtarılmayı bekleyenler, enkaz başında yakınlarını arayanlar ve bütün bunlara tanıklık eden bir foto muhabiri vardır. Fotoğraf, yaşanmış bir anın görsel kaydıdır. Onu değerli kılan yalnızca kadrajı, ışığı ya da estetik niteliği değil, gerçek bir olayla kurduğu ilişkidir.Yapay zekâ bu sahnenin son derece gerçekçi bir görüntüsünü oluşturabilir. Hatta teknik açıdan bir foto muhabirinin çektiği fotoğraftan çok daha etkileyici bir kompozisyon bile üretebilir. Ancak burada sormamız gereken daha temel bir soru var. Bu görüntünün tanığı kim?Çünkü bir görüntünün kaynağı........

© Anayurt