Finansal krizler, borçlanma dalgalanmaları ve ani piyasa şokları, klasik düzenleme mekanizmalarının yetersizliğini gözler önüne koydu. 2008 küresel finans krizi, bu duruma en çarpıcı örnek olarak gösterilebilir. Kriz sonrası dönemde, düzenleyiciler, yalnızca standart kurallar koymak yerine, kurumların kendi risk profillerine göre şekillenen “risk temelli düzenleme” yaklaşımını benimsemeye başladı. Bu yaklaşım hem finansal sistemin dayanıklılığını artırmayı hem de ekonomik istikrarı uzun vadede güvence altına almayı hedefliyor.

Risk temelli düzenleme, klasik standart düzenlemelerden farklı olarak, her finansal kurumun taşıdığı riskin büyüklüğüne ve niteliğine odaklanıyor. Örneğin, yüksek riskli kredi portföyüne sahip bir banka, daha fazla sermaye rezervi tutmak zorunda kalırken, düşük riskli bir banka için aynı yükümlülükler daha esnek olabiliyor. Bu yaklaşım, kaynakların etkin kullanımını sağlamakla kalmıyor, aynı zamanda sistemik risklerin tüm sektöre yayılmasını da önlüyor. Ayrıca, risk temelli yaklaşım, kurumların kendi risk yönetim stratejilerini geliştirmesine ve finansal inovasyonu desteklemesine olanak tanıyor.

Dünya genelinde Basel III standartları, risk temelli düzenlemenin en somut uygulamalarından biri olarak öne çıkıyor. Basel III, bankaların kredi, piyasa ve operasyonel risklerini ölçerek sermaye ve likidite gerekliliklerini belirliyor. Bu standartlar sayesinde finansal sistemin olası şoklara karşı dayanıklılığı artırılıyor. Ancak, Basel III’ün etkinliği, yalnızca kuralların varlığına değil,........

© Analiz