İnsanoğlu yerleşik düzene geçtiği günden itibaren yerleştiği toprakları mülk edinmek için gayret göstermiş, yeni topraklar elde etmek ve bu kazanımları diğer talep sahiplerine kaptırmamak için savaşmıştır. İlerleyen zamanlarda ise savaşlar yerini anlaşmalar çerçevesinde paylaşımlara bırakmıştır.

Tabii ki; Bu paylaşımların her zaman adil, her zaman orada yaşayanların isteklerine, arzularına ve stratejik geleceklerine uygun olduğunu söylemek mümkün değildir. Güçlüler zaman zaman kaba güçleri ile, zaman zaman karşıt gurupları tahrik edip hedef ülkelerdeki huzuru bozarak veya ülkeleri birbirlerine karşı kışkırtarak kendi çıkarları için on binlerce masumun hayatına mal olan girişimlerde bulunmuşlardır.

Bu girişimlerin ilk zamanlardaki baş aktörleri eski kıta Avrupa’nın o dönemlerdeki güçlü ülkeleri İspanya ve Portekiz olmuştur. Diğer Avrupa ülkelerinin sahip olmadığı büyük gemileri ile, önce Amerika kıtasını keşfeden ve oradaki yerli ırkları katleden bu ülkeler daha sonraları elde ettikleri toprakları sömürgeleştirme sürecinde anlaşmazlıklar yaşamışlardır. İşte tam bu noktada devreye giren zamanın Papa’sı 4. Alexander Mayıs 1493 tarihli Inter caetera fermanıyla, mülkiyeti bir sınır çizgisi boyunca İspanya ve Portekiz arasında paylaştırdı. 4. Alexander’in bu girişimi Tordesillas Antlaşması'nın temeli oldu. Haziran 1494'te imzalanan........

© 9 Eylül Gazetesi