Bir ülkede kanunlar ne kadar çok olursa olsun, eğer siyasette ahlak yoksa o ülkede adalet eksik, devlet zayıf, toplum ise güvensizdir.

Çünkü siyaset yalnızca iktidar olma sanatı değildir. Siyaset, kamu adına karar verme ve millet adına yetki kullanma sorumluluğudur. Kendisine milletin emaneti teslim edilen siyasetçi, sahip olduğu makamı kişisel çıkarının, yakınlarının, partisinin veya dar bir çevrenin menfaatine tahsis edemez. Kamu makamı bir ganimet değil, emanettir.

Bugün Türkiye’nin en temel sorunlarından biri de budur: Siyasetin hukuk kuralları vardır; fakat siyasetin ahlak kuralları yeterince güçlü değildir.

Oysa siyasi ahlak, yazılı olmayan fakat demokrasinin temelini oluşturan bir vicdan ve sorumluluk hukukudur.

Bir siyasetçi, göreve gelirken mal varlığını açıkça ortaya koyabilmeli; görevden ayrılırken nereden geldiğini, neye sahip olduğunu ve görev süresince hangi ekonomik ilişkiler içerisinde bulunduğunu millete açıklayabilmelidir.

Siyasetçi; kamu kaynaklarını yakınlarına, dostlarına, akrabalarına veya siyasi çevresine aktaramamalıdır.

İhale, imar, ruhsat, teşvik, vergi, kamu bankası kredisi ve devletin bütün ekonomik imkânları hiçbir siyasi hesabın aracı haline getirilememelidir.

Siyasetin zenginleşme kapısı olduğu yerde demokrasi yozlaşır.

Bu nedenle Türkiye’nin artık........

© 12punto