SRPSKA PRAVOSLAVNA CRKVA
SVOJOJ DUHOVNOJ DECI O BOŽIĆU 2025. GODINE

PORFIRIJE

Pravoslavni Arhiepiskop pećki, Mitropolit beogradsko-karlovački i Patrijarh srpski, sa svim arhijerejima Srpske Pravoslavne Crkve – sveštenstvu, monaštvu i svim sinovima i kćerima naše svete Crkve: blagodat, milost i mir od Boga Oca, i Gospoda našega Isusa Hrista, i Duha Svetoga, uz sveradosni božićni pozdrav:

Mir Božji – Hristos se rodi!

Draga braćo i sestre,

I ove godine milosti Gospodnje, sa svima vama deleći radost Roždestva, opet i opet blagovestimo jedino novo pod suncem: susret, zagrljaj i celiv prolaznog i neprolaznog, neba i zemlje, Boga i čoveka — Rođenje Spasa Koji je Hristos Gospod (Luk. 2, 10 – 11). Objavimo sa pastirima, poklonimo se sa mudracima i zapevajmo sa anđelima: „Slava na visini Bogu i na zemlji mir, među ljudima dobra volja!” (Luk. 2, 14). Ta anđelska pesma nam govori da je mir dar Božji, poziva nas da ga prihvatimo i u tom daru uzmemo učešće.

Takav mir nije posledica ljudskih dogovora niti rezultat ravnoteže silâ nego stanje preobraženog čoveka koji veruje, živi i hodi putem Hristovim i koji, imajući mir sa Bogom i sa sobom, mir i širi među braćom i sestrama. Otkad joj je Svojim Rođenjem Hristos Bogomladenac darovao „službu pomirenja” (IIKor. 5, 18), Crkva Božja neprestano isceljuje rane podelâ, obnavlja prekinute veze, vaspostavlja zajedništvo koje ne poznaje ljudske granice, blagosilja mir i mirotvorce. Taj blagoslov Crkve nas obavezuje da i sami širimo mir. Stoga se i obraćamo svima vama, draga duhovna deco, i svakome ko dobronamerno osluškuje naše reči. Božić je praznik mira, a anđelska božićna pesma je molitva mira, jedinstva i pomirenja, utemeljena na veri u Boga i življenju po Bogu.

Danas je čovečanstvu više nego ikada potrebno da se vrati tom izvoru mira koji se ne nameće silom nego se otkriva u smirenju, u ljubavi koja „ne traži svoje” (IKor. 13, 5) i u odnosu koji gradi poverenje, zajedništvo i poštovanje svakog čoveka. Jer, upravo Hristovim Rođenjem svet dobija meru po kojoj može razumeti sebe, zbog čega još jasnije osećamo težinu vremena u kome živimo. Živimo u vremenu sve dubljih verskih, etničkih i kulturnih podela, u svetu u kojem neprestano rastu geopolitičke napetosti i u kojem ratovi postaju sve češće sredstvo za rešavanje ekonomskih i političkih sukoba. Promena globalnog poretka i borba velikih sila za prevagu rađaju nestabilnost, bezbednosne krize i strah od neizvesne budućnosti.

Tome se pridodaju ekonomska nesigurnost, inflacija, rast nejednakosti, siromaštvo, glad i nekontrolisano iscrpljivanje prirodnih resursa. Tehnološke transformacije pak donose nove etičke dileme i rađaju digitalnu izolaciju — prividnu prisutnost bez stvarnog zajedništva. Sve to dovodi do krize poverenja u institucije i medije, do relativizacije istine, do porasta anksioznosti i usamljenosti, pa čak i do gubitka smisla života kod mnogih ljudi današnjice. I stoga mnogi od nas ovu svetu noć i ovaj sveti dan dočekuju sa nemirom u srcu, brinući za decu i njihovu budućnost, za hleb nasušni, za zdravlje, za sutrašnji dan.

Situacija u Srbiji, u koju gleda vasceli naš narod, nije ništa manje složena i teška. Unutrašnje političke tenzije dovele su do duboke podeljenosti društva i nepoverenja među ljudima, a razlike u mišljenjima sve češće prerastaju u iracionalnu mržnju. Posebno je zabrinjavajući........

© Нови Стандард