Ο Τράμπ και ο «τραμπισμός», ως πολιτικό φαινόμενο, είναι δημιούργημα των προβλημάτων που δημιούργησε η παγκοσμιοποίηση στις ΗΠΑ και ευρύτερα στον δυτικό κόσμο, τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι ΗΠΑ κυρίως, όπως και η Βρετανία, οι δύο πιο διεθνοποιημένες οικονομίες, από την δεκαετία του ’70, αξιοποιώντας την υπεροχή τους στον χρηματοοικονομικό τομέα και στις νέες τεχνολογίες, κυρίως της Πληροφορικής και της Επικοινωνίας, με όργανο την GATT στην αρχή και την μετεξέλιξή της στον ΠΟΕ, προώθησε τις περιφερειακές και διεθνείς εμπορικές συμφωνίες αγαθών, υπηρεσιών και πνευματικής ιδιοκτησίας, που τώρα ακυρώνει.

Η απελευθέρωση της μετακίνησης των κεφαλαίων, των αγαθών και υπηρεσιών, όχι φυσικά των ανθρώπων, ευνόησε τις χώρες της Δύσης, κυρίως των ισχυρών οικονομικών ομίλων, που μετέφεραν μεγάλα τμήματα της παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Κίνα, όπου το κόστος εργασίας, το περιβαντολογικό και κοινωνικό κόστος, έγιναν τα εργαλεία της εκρηκτικής ανάπτυξης, με αποτέλεσμα να αντιστραφούν οι ρόλοι.

Οι αναπτυσσόμενες χώρες να γίνουν οι επισπεύδοντες της παγκοσμιοποίησης και οι χώρες της Δύσης, να επιδιώκουν την αναχαίτιση. Το Brexit και η εκλογική επιτυχία Τράμπ το 2016, και του 2024, όπως και οι αναδιπλώσεις αρκετών χωρών της ΕΕ, είναι το αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων.

Ο δημόσιος και ο ιδιωτικός δανεισμός των χωρών της Δύσης δεν έδωσε τις απαντήσεις που ήθελαν, απλώς παράτεινε την ζωή των οικονομιών, των κοινωνιών και των πολιτικών ισορροπιών τους, δημιούργησε όμως τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα, που έγιναν εκρηκτικά μετά την........

© Το Βήμα