Satranç, 64 kareye sıkışmış bir evren gibidir.

Her taşın bir rolü, her hamlenin bir sonucu, her gecikmenin bir bedeli vardır.

Hayat da tam olarak böyledir. Tek farkı, tahtanın altında yazan puanların gerçek dünyada elektrik faturasına, kiraya, market fişine dönüşmesidir.

Bu bölümde artık oyunu değil, oyunun bizi nasıl aynaladığı gerçeğine değineceğim.

1. Hayat bir tahtadır ve herkes taş rolünde.

Bazıları vezir gibi özgürdür...
Her yöne gider, önüne ekonomik enflasyon çıksa bile yolunu bulur.

Bazıları at gibidir...
Düz gidemez ama şartlar değişince L çizer, takla atar, yaratıcı çözümler üretir.

Bazıları fil gibi çapraz hareket eder...
Ne tam doğrucudur, ne de karmaşık. Orta yolu bulur.

Ve çoğumuz piyonuz.
Ağır ilerleyen, her adımı hesaplı, çoğu zaman tehdit altında ama yine de bir umut taşıyan.
Çünkü biz biliriz:
Piyon doğru yolu bulursa vezir olur.

Hayat da böyle değil mi?
Birçok insan küçük adımlarla ilerler, zorluklarla boğuşur, ama yine de........

© Yeniçağ