Türkiye’nin AB üyeliği ihtimalinin sonu olan işçi göçünün henüz olgunlaştığı yıllarda Almanlar göçmen işçilere dönük bir anket yapıyor. Araştırma konusu önemli. Çünkü o dönemde Türk işçiler dahil mobbinge, dazlakların ve dazlak zihinlerin ırkçı baskılarına vesaire maruz kalıyor. 1970’ler…

Ankette Almanlar göçmen işçilere, maruz kaldıkları muamelelere rağmen neden ülkelerine dönmediklerini soruyor.

Cevapsa çok çarpıcı. İşçiler, alabildikleri

sağlık hizmetini

dönmeme gerekçesi olarak en üst sıraya koyuyor.

Çok önemli bir veri. O günlere dair bir karşılaştırma imkânı veriyor. Ve bu günlere…

Buradan girdim meseleye çünkü sosyal devletin anlamını eğitim, sağlık, gıda, barınma ve bir de dezavantajların telafisi doldurur.

Almanya gerçekten sosyal devlet anlamında çok ileri gitti. Dünyadaki her topluma emsal oldu ve istisnasız her göçmeni kendine cezbetti. Çalışkanlığı kuşatıcılıkla birleştirdiler. Ama bitti.

Çünkü istisnai bir dönemdi. Tüm tarih boyunca… Yıpratıcı cazibe… Tarih derken

İslam ekonomisi

dönemlerinde gerek

Beyt’ül Mal

zamanı gerek

Osmanlı’da

sosyal devlet toplumun aleyhine kullanılmadı.

Temel gelir, konut yardımı, çocuk yardımı falan derken Fransa gibi sömürgelere de yaslanmayan Almanya, hafta sonu Şansölye Merz’in açıklamalarıyla havlu attığını ilan etti.

Merz, “Alman refah devleti daha fazla finanse edilemez,” dedi. Bu politik bir yönelim değil. Gerçek. Gerçek ama AFD de bunu politik bir yönelim olarak kullanacak.

Fransa sömürgelerine rağmen 80’lerde havlu atmıştı zaten. Tam da Thatcher’ın........

© Yeni Şafak