Bir ülkenin gerçek fotoğrafı manşetlerde değil; sabahın erken saatinde işe yetişmeye çalışanlarda, akşam eve dönerken hesabını yapanlarda ve "yarın ne olacak?" sorusuyla uykuya dalanlarda gizlidir. Bugün Türkiye'de geniş bir kesim, sesini yükseltmeden ama yükünü derinden hissederek yaşamını sürdürüyor. Bu sessiz çoğunluğun ortak paydası ise açık: geçim sıkıntısı, zayıflayan aidiyet duygusu ve adalet beklentisi.

Toplumun büyük bölümü artık büyük tartışmaların değil, günlük hayatın gerçeklerinin içinde. Siyaset, ideoloji ya da polemiklerden önce ay sonu geliyor. Faturalar, mutfak masrafı, kira, eğitim ve sağlık giderleri; hayatın merkezine yerleşmiş durumda. Bu tablo yalnızca belirli bir kesimi değil; çalışanı, emekliyi, esnafı, çiftçiyi, memuru kapsayan geniş bir alanı ilgilendiriyor.

Geçim meselesi: Emek karşılığını buluyor mu?

Çalışmanın karşılığını almak, Anayasa'da tanımlanan sosyal devlet ilkesinin temel unsurudur. Ancak bugün gelinen noktada, çalışmak çoğu zaman geçinmeye yetmiyor. Ücretler ile hayat pahalılığı arasındaki makas açıldıkça, emek değer kaybediyor algısı güçleniyor. İnsanlar ilerlemek için değil, yerinde........

© Yeni Mesaj