Geçim meselesi artık rakamların, grafiklerin ve ekonomi programlarının ötesine geçti. Bugün Türkiye’de milyonlarca insan için hayat, ay sonunu getirme mücadelesinden çıkıp bir tür hayatta kalma sınavına dönüşmüş durumda.

İşte tam bu noktada sokaktan yükselen bir ifade var ki, sadece bir şikâyeti değil, bir ruh halini anlatıyor: Savaş tazminatı.

Bu ifade tesadüf değil. Çünkü toplum kendisini ekonomik olarak bir savaşın içinde hissediyor.

Market raflarında, kira sözleşmelerinde, faturaların ucunda verilen bir mücadele bu. Asgari ücretli çalışıyor ama yetmiyor. Emekli yaşıyor ama geçinemiyor. Memur maaş alıyor ama ay ortasında tükeniyor.

Bu tablo artık klasik bir enflasyon tartışmasıyla açıklanabilecek noktayı çoktan aştı.

Peki ne oldu da Türkiye bu noktaya geldi?

Ekonomi yönetimi uzun süredir “program işliyor” diyor. Enflasyonun düşeceği, dengelerin kurulacağı, sabır gerektiği anlatılıyor. Ancak sokakta karşılığı olan gerçeklik bambaşka.

Çünkü vatandaş gelecekte düzelecek bir tabloyu değil, bugün yaşadığı sıkışmayı hissediyor. Ve o sıkışma artık dayanılabilir sınırların dışına taşmış........

© Yeni Ankara