Hatırlanacağı üzere bir zamanlar İtalya’da bir “Temiz Eller Operasyonu” (Mani pulite) yapılmıştı. Operasyonun başlangıç tarihi: 17 Şubat 1992. Yapıldığı yer: İtalya-Milano. Operasyonu yapan savcı: Antonio Di Pietro ve ekibi idi. Küçük bir rüşvet operasyonu diye başlanılan bu operasyonun neticesinde devasa bir rüşvet mekanizması ortaya çıkmıştı. Hatırlamaya çalışalım: O tarihlerde hemen hemen bütün gazeteler, sayın köşe yazarlarımız, sayın TV yorumcularımız evire çevire operasyona methiyeler düzerek, bizlere İtalya’daki beyaz eller operasyonunu, operasyonun başında bulunan Savcı Antonio Di Pietro’nun dürüstlüğünü, cesaretini, başarısını, nasıl suç örgütleri üzerine yürüdüklerini sık sık ve uzunca olarak anlatmışlardı. Nedense bir türlü anlayamıyoruz. Herhangi bir Avrupalının yaptığı bir iş bize çok çok güzel geliyor ve gösterilmeye çalışılıyor. Günlerce onun başarısından bahsediyoruz. Bir nevi Avrupa ve Avrupalı hayranı olmak için şartlandırılıyoruz. Avrupalı her şeyi yapar ancak Türkler hiçbir şeyi yapmayı başaramazlar!? Mesela: Diyelim ki, dünyada öğrenciler arasında bir matematik yarışması tertiplendi ve bu yarışmayı Avrupalı bir çocuk kazandı. Bizim laikler, aydınlar günlerce o çocuğun başarısından bahsederler, sütunlarına ve ekranlara taşırlar. Ancak bu başarıyı bir Türk öğrenci elde ederse hele hele imam hatip kökenli, dindar bir aileye mensupsa; bizdeki yazarlar çizerler onu görmezden gelirler. Haber değeri vermezler. Zoraki gazetelerinin en arka sahifelerinde küçük puntolarla yer verirler. Her dalda bu misalleri çoğaltmamız mümkündür. Bir kısım insanlar ülkemizde ve ülke dışında milletimizin evlatlarının elde ettikleri başarılara nedense pek........

© Yeni Akit