Bitenler ve başlayanlarla devam eden saatleri okuyorum..
Tik tak, tik tak.. Bütün olanlar, bana çıkıyor. Fakat saat kulesi değilim. İşleyen ne? Gönül mü işliyor? Zihin mi çıkmaza giriyor? Beden mi bölünüyor? Ruh mu uçuyor?

Hepsinin ortasında öylece duruyorum..
Okuduklarım, memnun etmiyor. Zor.. Kendimden kaçamam ama kendime bakıp kendimi gördükçe zorlanmadan duramam.

Hep suya akan bir kayık var..
Bir ferahlama, bir nefes alma ve bir dinlenme alanı var. Ne ilginçtir ki; gönül yakarken ruhum serinletiyor, beden........

© Turktime