“Rahmetli annem uzun yıllar rahatsızlık çekti ama ölürken bile bizi düşünmeden edemedi...”

Annemi bir mayıs gününde kaybetmiştim. Onu kaybedeli otuz yıl oldu. Ona olan hasretim her geçen gün artarak büyüyor. Onu hatırlamadan bir günüm geçmiyor o zamandan beri mayıs ayları benim için hep sol yanımın sızladığı, içimi hüzün kapladığı bir aydır.

Annemin babamın resimleri başucumda çekmecemde, sabah kalktığımda, akşam yatarken onlara bakıyor çaresiz kaldığımda annemin sanki bana baktığını, bana sesleneceğini sanıyorum.

Anneyi kaybetmenin acısı başka hiçbir acıya benzemiyor. Bir yanınız hep eksik kalıyor. Kanatsız kalmış bir kuş gibi bütün sevgileri yitirmiş, bütün yalnızlıkları kuşanmış, koca âlemde yalnızları oynayan bir mecnuna dönüyorsunuz. Bana öyle geliyor en........

© Türkiye