Yaşadığı yer gençlerin, hatta birçok kişinin gıpta ettiği yerlerden biriydi. O ise başka bir derde müptela olmuş, fena yakalanmıştı.

Gözleri uzaklara dalmıştı, kim bilir neler düşünüyordu. Oturduğu minderin üstündeki hâli, sanki hayallerine gömülmüş hissini veriyordu. Etrafında neşe içinde gülüp koşan çocuklar, o ağaçtan bu ağaca sıçrayan sincaplar, her tarafta durmadan öten kuşlar, onun dikkatini çekmiyordu.

Eskiden böyle değildi. Gördüğü her şey onu heyecanlandırır, fırsat bulursa hemen sevdikleriyle paylaşırdı onları. Hatta onun bu yönünü bilen dostları “Gülşah Hanım, sen âşık olmuşsun…” derlerdi. O da gülüp geçerdi.

Şimdi ise sayısını hatırlamayacak kadar hedefleri ve dostları vardı. Ama nedendir bilinmez, her şeyi bırakıp, sanki bu ağacın altındaki evinde yaşamak istediği bir şeyler vardı. Kim bilir, belki de buradan o geçmişti?

Yaşadığı yer gençlerin, hatta birçok kişinin gıpta ettiği yerlerden biriydi. O ise başka bir derde müptela olmuş, fena yakalanmıştı. İsmi aşk olan derdini seviyor, hep onu........

© Türkiye