Het meest opzienbarende aan deze editie van het Nieuwjaarsconcert uit Wenen was niet eens de nagellak en de oorversiering van dirigent Yannick Nézet-Séguin, of de kus die hij zijn echtgenoot gaf. Ook al werd daar in de media natuurlijk gretig over geschreven.

Krijg een melding bij belangrijke artikelen over Cultuur & Media.

Want: een dirigent uit de queergemeenschap die voorgaat in die oerconservatieve, burgerlijke – zo u wilt oubollige – traditie van de Wiener Philharmoniker? De golden gay boy van de muziek op de bok in de Gouden Zaal van het Musikverein, gadegeslagen door een slordige 50 miljoen kijkers over de hele wereld?

Best bijzonder allemaal, maar het opzienbarendst – muzikaal gezien – was toch wel dat Nézet-Séguin het inventieve en inclusieve programma van zo’n twintig verschillende composities compleet uit het hoofd dirigeerde. Met daartussen slechts één wat couranter stuk, de wals Rosen aus dem Süden van Johann Strauss II.

Verder........

© Trouw