Η καρέκλα δεν είναι κληρονομιά - Τρεις θητείες είναι αρκετές
Άρθρο του Χάρη Κοντογιαννάτου, μέλους της δημοτικής παράταξης σπιράλ
Υπάρχει μια στιγμή στην πολιτική ζωή κάθε ανθρώπου που η προσφορά κινδυνεύει να μετατραπεί σε εξάρτηση από την εξουσία. Μια στιγμή που το «θέλω να προσφέρω» αρχίζει να γίνεται «δεν μπορώ να φύγω». Και τότε πρέπει να χτυπήσει το καμπανάκι.
Γιατί η δημοκρατία δεν δημιουργήθηκε για να κατασκευάζει μόνιμους άρχοντες. Δημιουργήθηκε για να επιτρέπει στους πολίτες να επιλέγουν, να ελέγχουν και να αλλάζουν εκείνους που τους διοικούν. Η πρώτη θητεία είναι ευκαιρία. Η δεύτερη είναι ανανέωση εμπιστοσύνης. Η τρίτη όμως πρέπει να είναι η αρχή του τέλους μιας πολιτικής διαδρομής στην ίδια θέση.
Όχι γιατί ο άνθρωπος είναι απαραίτητα αποτυχημένος. Αλλά γιατί κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να θεωρείται αναντικατάστατος. Όταν ένας δήμαρχος, ένας περιφερειάρχης ή ένας πρωθυπουργός παραμένει για δώδεκα, δεκαέξι ή περισσότερα χρόνια στην ίδια θέση, δεν συσσωρεύει μόνο εμπειρία. Συσσωρεύει δύναμη. Συσσωρεύει γνωριμίες. Συσσωρεύει πολιτικές σχέσεις. Συσσωρεύει επιρροή. Και γύρω από κάθε μακροχρόνια εξουσία δημιουργείται ένας κύκλος ανθρώπων που μαθαίνει να λειτουργεί μέσα από αυτήν.
Δεν χρειάζεται να υπάρχει........
