Cada mes de setembro repítese a mesma escena en miles de fogares da clase traballadora: familias enteiras facendo contas, pedindo créditos ao consumo ou tirando de aforros que non sobran para poder mercar os libros de texto dos seus fillos e fillas. E cada mes de setembro, mentres tanto, un puñado de editoriais privadas celebra outro ano de beneficios récord. Non é casualidade. É o resultado dun sistema deseñado, ladrillo a ladrillo, para que a educación deixe de ser un dereito e se converta en mercadoría.

O poder destas editoriais non se sostén na calidade dos seus materiais, senón en algo moito máis rendible e moito máis sucio: a facilidade coa que corrompen unha clase política que leva décadas mirando a cidadanía como quen mira un limón ou unha laranxa, calculando canto zume máis se lle pode sacar antes de o tirar. Non hai ideoloxía nesa mirada; hai pura aritmética da extracción.

Porque falemos claro: ningunha materia académica cambia substancialmente dun ano para outro. A táboa periódica non se reordena cada curso........

© Tercera Información