Bir kurtarıcı bulup ona sarılma duygusu yüksek olan toplumlardan biri de biziz. 2002 yılına kadar; Süleyman Demirel, her gittiği kent meydanında “Kurtar Bizi Süleyman Baba” diye karşılanıyordu.

Yeni baba arar olduk.

Tayyip Erdoğan, yeni baba arama ihtiyacının zirve yaptığı dönemde meydanlara çıktı; “Ben sizin yeni babanız olmaya geldim” duygusu yaydı. 2002 seçimlerinde, seçim barajının da ikramlı avantajıyla yüzde 34.3 gibi azınlık oyla seçildi. Devlet Baba’nın kimine “yürü ya kulum” diyebilen, kimine “gir hapishaneye, lekelen” damgası vurabilen gücünü elinde topladı.

24 yıl sonra bugün halkın büyük çoğunluğu, Tayyip Baba’nın babalığından derin şüpheye düştü. Pişmanlık duymaya başladı. Şimdi “sarılacak yeni bir baba” arar oldu. Aranan “yeni babanın bulunabilmesi için seçim” gerekiyor.

Bu toplum niçin “yeni baba arar oldu” sorusuna cevap bulmanız için “Tayyip Erdoğan’ın kesintisiz iktidarda kaldığı 2002-2025 döneminin” çok özet tablosunu çıkardım.

23 yılda toplam 3.5 trilyon dolar vergi toplandı. 2002 yılında 130 milyar dolar olan dış borç, 2025 yılında 500 milyar dolara çıktı. Devletin elindeki çok değerli şirketler; TÜPRAŞ, Türk Telekom, Erdemir, TEKEL, elektrik dağıtımı, maden sahaları, orman alanları, yeraltı ve yerüstü doğal zenginlikleri, yerli-yabancı şirket........

© Sözcü