Sadece ağaç değildir onlar. Bir mahallenin hafızasıdır. Bir sokağın sırdaşı, çocukluğun gölgesi, yaşlıların nefes molasıdır.

İşte bizim mahallenin çarşısındaki o büyük çınar da tam böyledir. Öyle büyüktür ki…

Beş altı insan el ele verse yine de gövdesini saramaz. Sanki toprağın bağrından değil de zamanın içinden çıkıp gelmiştir.

Dalları göğe uzanırken, kökleri yılların derinliklerine iner. Kim bilir kaç kavga gördü, kaç barışa tanıklık etti…

Kaç sevdalı altında buluştu, kaç yorgun işçi gölgesinde soluklandı… Bir dili olsaydı eğer, her yaprağı ayrı bir hikâye anlatırdı insanoğluna. Sabah erken saatlerde kuşlar uyanır önce onun dallarında.

Serçeler, kumrular, kargalar…

Hepsi o yaşlı çınarın misafiridir. O da kimseyi ayırmaz. Fakir mi, zengin mi, çocuk mu, yaşlı mı diye bakmaz.

Gölgesini herkese eşit........

© Sonsöz