Bediüzzaman, kendisi evlenmemiş olmakla beraber evliliğe teşvik etmiştir. “Evlenmeli” başlığı altında şöyle der:

“Bekârlık, bîkârların kârıdır.
Bâkire, iki sülüs kadın, bir sülüs erkektir.
Bekâr, iki sülüs erkek, bir sülüs çocuktur.
İzdivac, tasfiye tehzib eder.”[1]

Bekârlık pek de kârlı bir durum değildir. Evlenmemiş kadın üçte iki oranında kadındır. Üçte biri ise, erkektir. Kadın, hayatın akışı içinde bazen erkek gibi olmak zorunda kalır. İhtiyaç halinde kendi işini kendi görür, erkek gibi kendini savunur. Evlenmemiş kadınların bu yönlerinin evlenmiş kadınlara göre daha bariz hale geldiği gözlemlenir. Evlendiğinde ise, “maişetini düşünmek, kendini savunmak zorunda kalmak, bir iş yerinde........

© Risale Haber