Sylvia Witteman

De poepchique gehoorapparaten van P. liggen, geheel onverzekerd, op de bodem van de Amstel te roesten

Dit artikel is geschreven doorSylvia Witteman

schrijft drie keer per week een column voor Het Parool

Bewaren

Delen

Mijn fiets was gejat. Ik had hem indertijd nog wel aangeschaft om zijn vermeende onjatbaarheid: de lelijkste fiets van Amsterdam, samengesteld uit onderdelen in verschillende, vloekende kleuren. “Hij ziet eruit als een papegaai,” had de fietsenmaker gezegd, “maar het is een prima stadsfiets. Voor een héél zacht prijsje.”

Hij bleek inderdaad fijn, met als bonus dat ik hem altijd meteen zag staan tussen zijn grijze, bruine en zwarte collega’s. Handig als je vergeet waar je hem geparkeerd hebt. Handig ook dat........

© Parool