Geçen hafta bu köşede şunu söyledim:

Merkantilizm ölmedi. Sadece şekil değiştirdi. Ve bu yeni düzende bedeli yine insan ödüyor.

Bugün o tespitin tam ortasındayız.

Savaşın dili değişti, özü aynı

Artık savaşlar yalnızca cephede başlamıyor. Bir sabah doğalgaz akışı kesiliyor, savaş başlıyor. Bir sabah finansal sistem dışına itiliyorsunuz, başka bir savaş başlıyor.

Kurşun atmadan yıkım üretmenin yolları çoktan keşfedildi…

Enerji artık bir meta değil; bir kaldıraç. Ekonomi ise sadece refah üretmenin değil, baskı kurmanın aracı…

Yeni merkantilizm dediğim tam olarak bu: Devletler artık zenginleşmek için değil, kontrol etmek için ticaret yapıyor.

Kontrol ettikleri şey ise toprak değil: akış.

Enerjinin akışı. Paranın akışı. Lojistiğin akışı.

Kriz dediğimiz şey aslında yeniden dağıtım

Bugün “enerji krizi”, “küresel daralma”, “yüksek enflasyon” gibi başlıklarla konuştuğumuz tabloyu yalnızca bir kriz olarak okumak, eksik değil hatalı bir okumadır.

Bu bir yeniden dağıtım süreci.

Küresel güç dengeleri yer değiştiriyor. Yeni merkezler oluşuyor. Eski bağımlılıklar çözülüyor.

Ve bu süreçte ülkeler ikiye ayrılıyor: oyunun kurallarını yazanlar ve kurallara uymak zorunda kalanlar.

Türkiye’nin hikâyesi tam burada başlıyor…

Türkiye: Coğrafyanın sunduğu kaderi akılla yöneten ülke

Türkiye sıradan bir ülke değil. Hiç........

© Para Borsa