Zamanı değil, bazen kendi duygularımızı erteliyoruz.

Güne gözlerimizi açtığımızda yapılacaklar listesi zihnimizde çoktan oluşmuştur. Aranacak telefonlar, tamamlanacak işler, başlanacak kitaplar, verilecek kararlar… Ancak gün ilerledikçe bir cümle kendini tekrar eder “Bunu yarın yaparım.” Yarın gelir, fakat ertelenen işler çoğu zaman bizimle birlikte yeni güne taşınır.

Erteleme, yalnızca zamanı doğru kullanamamakla ilgili basit bir alışkanlık değildir. Bazen kaygının, başarısızlık korkusunun, mükemmeliyetçiliğin veya yapmak istemediğimiz bir işle karşılaşmanın oluşturduğu rahatsızlıktan uzaklaşma biçimidir. İnsan, tamamlaması gereken görevi düşünürken yaşadığı sıkıntıyı azaltmak için kısa süreli bir rahatlama arayabilir. Görevi ertelemek o anda huzur verebilir. Ancak sorumluluk ortadan kalkmadığı için kaygı daha sonra yeniden ortaya çıkabilir.

Ertelemenin Ardında Ne Var?

Bir öğrencinin sınava hazırlanmayı sürekli geciktirdiğini düşünelim. Dışarıdan bakıldığında bu davranış isteksizlik olarak değerlendirilebilir. Oysa öğrencinin zihninde “Ya başaramazsam?”, “Yeterince iyi değilim” veya “Her şeyi eksiksiz........

© Milat