Trump yönetiminin hazırladığı “28 maddelik barış planı” taslağı, Sözde Rusya-Ukrayna savaşını diplomatik yolla sonlandırmayı amaçlıyor.

Planın ana hatları şu unsurları içeriyor:

Ukrayna’nın doğu bölgelerinden, özellikle Donetsk ve (bazı yönlere göre) Luhansk gibi Donbas bölgesinden çekilmesi — yani fiili kontrolün Rusya’ya bırakılması.

Ukrayna’nın ordusunun küçültülmesi; plan aslen 600.000 kişilik bir askeri sınıra gitmeyi.

Gelecekte NATO üyeliğinden vazgeçmesi ve NATO birliklerinin Ukrayna’da konuşlanmaması taahhüdü.

Karşılık olarak: Rusya’nın saldırganlığını sonlandırması; Ukrayna’ya güvenlik garantileri verilmesi, savaş sonrası Ukrayna’nın yeniden inşası; dondurulmuş Rus varlıklarının kullanılmasına dair finansal planlar; ekonomik ve diplomatik entegrasyon önerileri.

Ancak plan bu biçimiyle, “Rusya lehine, Ukrayna için zor ve kabul edilmesi güçlü ihtimalle travmatik” bir taslak aslıda.

Bu haliyle plan — teori olarak bir barış zemini sunuyor olsa da ancak teklif edilen şartlar, savaş öncesi veya 2022 öncesi durumu değil, Rusya’nın 2022 sonrası kazandığı toprağı tanıma, Ukrayna’nın askeri kapasitesini sınırlama ve Batı ile güvenlik bağlarını zayıflatmayı hedefliyor. Bu da ciddi meşruiyet, etik ve stratejik sorunlar doğuruyor.

Kişisel olarak Volodimir Zelenskiy liderliğindeki Ukrayna yönetimi — en azından kamuoyuna yansıyan haliyle — bu planı “onurlu bir barış” değil, “kapitülasyon” olarak görüyor. Öyle ki Bazı Ukraynalı yetkililer planı “absürd, kabul edilemez” olarak nitelendirdi.

Avrupa, tarafsızlık veya telaffuz edilen taahhütler olsa bile — özellikle NATO üyeliğinden vazgeçme ve askeri kapasite kısıtlamaları — Ukrayna’nın savunma hakkını zayıflatacağı ve bu nedenle kabul edilmesinin zor olduğu konusunda uyarıyor.

Zira; Plan, Rusya’ya geniş avantajlar sağlıyor (mevcut toprakların tanınması, yaptırımların kaldırılması, ekonomik entegrasyon vs.). Ancak Rusya’nın geçmişte........

© Milat