“Şeytan gibi yaşayanlar, evliya gibi ölmeyi beklemesin. Çünkü nasıl yaşarsanız, öyle ölürsünüz…”

Bazı cümleler vardır; insanın yüzüne değil, doğrudan vicdanına söylenir. Bu da onlardan biridir.

Hayat, insanın yaptıklarıyla yazdığı bir hikâyedir.

Her gün attığımız adımlar, söylediğimiz sözler, başkalarına yaşattığımız acılar ve kimsenin görmediğini düşündüğümüz davranışlarımız, aslında o hikâyenin satırlarıdır.

İnsan bazen makamına, parasına, çevresine, gücüne güvenerek kendisini dokunulmaz zanneder. Hakkın karşısında eğilmesi gereken yerde gücünün karşısında insanların eğilmesini ister. Menfaat uğruna doğruluktan uzaklaşır, başkasının hakkını görmezden gelir, adaleti kendi çıkarına göre yorumlar.

Fakat hayatın değişmeyen bir gerçeği vardır:

Hiç kimse kendi yazdığı hayatın sonunu başkasına yazdıramaz.

Bugün güçlü olmak, yarın da güçlü kalacağınız anlamına gelmez. Bugün alkışlayan kalabalıklar, yarın yanınızda olmayabilir. Bugün makamınız olabilir, yarın o makamın kapısından sıradan bir insan olarak geçebilirsiniz.

Ve insanın gerçek yüzü, çoğu zaman gücünü kaybettiğinde ortaya çıkar.

Çünkü insanı insan yapan; elindeki........

© Milat