“Gurura kapılarak insanlara burun kıvırma, ortalıkta çalım satarak yürüme; unutma ki Allah gurura kapılıp kendini beğenen hiç kimseyi sevmez.”

Bu ilahî uyarı, aslında insanın kendine açtığı en büyük çukuru işaret eder: kibir.

Kibir… Sessiz bir hastalık gibi insanın içine sızar; fark ettirmeden gönlü kirletir, bakışı bulandırır. Bir bakmışsınız, dün selam verdiğiniz insana bugün yüzünüzü çevirmeye başlamışsınız. Dün “ben de onun gibiyim” dediğiniz insanlara bugün yukarıdan bakar olmuşsunuz. Çünkü sahip olduğunuz makam, para, bilgi, unvan ya da geçici bir başarı, kalbinize “sen artık farklısın” diye fısıldamaya başlar.

Hâlbuki insanın asıl imtihanı tam da burada başlar.

Kibirlenen kişi zanneder ki yükselmiştir; oysa Allah katında alçalmıştır. Zanneder ki insanlar ona hayranlıkla........

© Milat