Bazı semtler coğrafyadan öte anlam taşır. Tarihtir, şuurdur, mazidir, irfandır, medeniyettir. Her şehrin böyle özge yerleri vardır. O şehre gidenler önce bu kadim muhiti merak eder, ziyaret eder, gezerler. Mesela İstanbul’da Eyüpsultan ve çevresi, Beşiktaş’ta Yahya Efendi Dergâhı, Üsküdar’da Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri Külliyesi, Fatih’te Fatih Camii ve Külliyesi, Kocamustafapaşa’da Sümbül Efendi Camii ve Türbesi, Zeytinburnu’nda Merkezefendi Camii ve Türbesi böyle yerlerdir. Kanaatimce kültürel manada Bâbıâli de benzer bir özelliği taşır. İkinci Mahmud Haziresinde yatan büyüklerimizle, eski cami, medrese, çeşmeleriyle kutlu bir mahalledir.

Bâbıâli Osmanlı’nın son döneminde siyasetin merkeziydi. Sadaret makamı bu tarihî binada hizmet veriyordu. Cumhuriyet’le birlikte semt daha ziyade gazetelerin, mecmuaların ve yayınevlerinin karargâhı oldu. Yıllar sonra gazeteler ve matbaalar taşındı. Sadece yayınevleri kaldı. Bir süre sonra bazı yayıncılar da buradan ayrıldı. Dergilerin bir kısmı kapandı, bir bölümü başka yerlere geçti.

Ben de birçok gazeteci gibi Bâbıâli’de yetiştim. Bu mektepte tanıdığım şahsiyetler basın, ilim, fikir, sanat, kültür ve medeniyet dünyamızda derin izler bırakmış şahsiyetlerdi. Onların hatıralarını, hizmetlerini kısmen kitaplarımda anlatmaya çalıştım. Bilhassa Bâbıâli’de Hayat kitabında. Ama bu kitaplar ve diğer yazılar, koca bir deryadan sadece birkaç damlaydı. Bâbıâli bir bakıma tefekkür dünyamızın da merkeziydi. Bizi eğitti, hepimize yol yordam gösterdi, istikamet tayin etti. Necip Fazıl, Sezai Karakoç, Tarık Buğra, Ahmet Kabaklı, Ergun Göze, Mehmet Emin Alpkan, İrfan Atagün, Ömer Öztürkmen, Mustafa Necati Sepetçioğlu, Sâmiha Ayverdi, Münevver Ayaşlı, Ekrem Hakkı Ayverdi, Mehmed Şevket Eygi, Cavit Ersen, Kadir Mısıroğlu, Mehmed Niyazi, Yavuz........

© Milat