Biz ne zaman üreyeceğiz arkadaş?
Geçenlerde bir araştırma için kendi kütüphanemin raflarını karıştırıyordum. Tarihin tozlu sayfalarında insanı hayrete düşüren belgelere rastlamaya alışkınım. Fakat bu defa karşıma çıkan eser, hayret sınırlarımı zorlamakla kalmadı, beni ciddi ciddi Türk milletinin nasıl olup da bugüne kadar çoğalabildiğini düşünmeye sevk etti. Elime bir kitap geçti. Adı, Mürşid-i Müteehhilîn. Yani, Evlileri İrşad Kitabı. 1872 yılında İstanbul'da basılmış. Müellifi Elhac Mustafa Rakım. İbrahim Efendi'nin himmetiyle neşredilmiş. Kitabı karıştırırken evlilik, gerdek, cinsel ilişki ve çocuk sahibi olmanın kurallarını anlatan bölüme geldim. Okudum, bir daha okudum. Gözlüğümü çıkardım, camlarını sildim, tekrar okudum. Sonra kendi kendime sordum: Ulan biz ne zaman üreyeceğiz arkadaş? Çünkü muhterem müellif öyle bir kurallar manzumesi hazırlamış ki, evli çiftin birbirine yaklaşabilmesi için yalnızca karşılıklı rıza, sevgi ve uygun bir ortam yetmiyor. Takvim lazım, saat lazım, meteoroloji raporu lazım, mide kontrolü lazım, seyahat programı lazım. Bir de mümkünse müftülükten değil, doğrudan müelliften yazılı izin almak lazım. Adam neredeyse evliliğe değil, uzaya roket fırlatmaya hazırlanıyor. Ulan arkadaş şunun şurasında atacağın üç beş kurşun be. NASA'nın fırlatma şartları bundan daha kolaydır. Üstelik NASA en azından roketi fırlatacağı tarihi önceden açıklıyor. Bizim kitapta o da belli değil! HAMAMA GİRERSEN ÇOCUK AHMAK OLURMUŞ! Efendim, ilk kural hamamla ilgili. Hamamda cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının akılsız olacağı söyleniyor. Gerekçesi yok, tıbbi araştırma yok, istatistik yok. Fakat hüküm kesin: Hamamda sevişmeyeceksin! Peki niçin? Çocuk akılsız olurmuş. İyi de muhterem, hamamın sıcaklığı mı çocuğun zekâsını düşürüyor? Göbek taşı mı genetik yapıyı bozuyor? Yoksa tellak mı kromozomlara müdahale ediyor? Belli değil. Adam söylemiş, mesele kapanmış. Düşünün, hamamdan çıkan bir adamın çocuğu matematikten zayıf not aldı. Baba hemen suçluyu bulacak: "Hanım, ben sana söylemiştim, o gün hamama gitmeyecektik!" Böylece eğitim sisteminin bütün sorunları da çözülmüş oluyor. Ne öğretmen yetersizliği var ne müfredat meselesi. Bütün suç hamamda!
TAKVİMİ AÇIN, YATAĞI KAPATIN!
Gelelim takvime. Ayın başında, ortasında ve sonunda cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının akıl sağlığının bozulacağı ileri sürülüyor. Yani ayın biri yasak, ortası yasak, sonu yasak. Şimdi insan doğal olarak soruyor: Ayın sonu derken otuzu mu kastediyorsunuz, otuz biri mi? Şubat ayı ne olacak? Artık yılda fazladan gelen gün için özel bir fetva gerekiyor mu? Bir de hicri takvim var, miladi takvim var. İkisi birbirine denk gelmiyor. Muhterem müellif, birinde ayın on dördü olan gün, diğerinde ayın yirmi yedisine denk gelirse ne yapacağız? Eşler önce takvimler arasında koordinasyon toplantısı mı düzenleyecek? Düşünsenize, adam akşam eve geliyor. Hanım romantik bir hazırlık yapmış, mumlar yanıyor, sofra kurulmuş. Adam duvardaki takvime bakıyor: "Aman hanım, bugün ayın on beşi!" Kadın soruyor: "Ne olmuş on beşse?" Adam cevap veriyor: "Çocuk mecnun olur!" Kadın da haklı olarak karşılık veriyor: "Ben bu evde zaten mecnun oldum!" İşte evlilik hayatının gerçek trajedisi budur. CUMARTESİ ŞARAPÇI, PAZAR HAYÂSIZ! Gelelim haftanın günlerine. Cumartesi gecesi cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının şarap içicisi olacağı söyleniyor. Pazar ve çarşamba geceleri ilişkiye girenlerin çocukları ise hayâsız olacakmış. Muhterem müellif, anlaşılan haftalık çalışma programını da hazırlamış. Cumartesi içki riski, pazar ahlak riski, çarşamba yine ahlak riski. Öteki günler mi? Onları da birazdan başka şartlarla daraltacağız. Düşünsenize, bir adamın çocuğu büyümüş, sofrada bir kadeh şarap içiyor. Baba derhal hesap yapıyor: "Hanım, bu çocuk hangi gün meydana gelmişti?" Kadın şaşırıyor: "Otuz sene önceki günü nereden bileyim?" Adam öfkeli: "Kesin cumartesiydi!" Böylece çocuğun yetişmesinde ailenin, çevrenin, eğitimin ve kişisel tercihlerinin hiçbir önemi kalmıyor. Bütün mesele cumartesi gecesi! Şimdi bir de pazar günü doğmuş hayâsız çocuk meselesini düşünün. Çocuk komşuya selam vermedi, suçlu pazar gecesi. Çocuk okulda terbiyesizlik yaptı, suçlu çarşamba gecesi. Çocuk büyüdü, siyasete girdi, millete yalan söyledi. Babasının aklına hemen takvim geliyor: "Hanım, bu herif kesin çarşamba gecesinin mahsulü!" Oysa bugün siyaset dünyasında gördüğümüz bazı davranışları açıklamak için haftanın yedi günü bile yetmez. Bunlara özel bir sekizinci gün icat etmek gerekir. GÜNDÜZ YASAK, GECE DE PEK MÜSAİT DEĞİL! Kitapta öğleden önce veya sonra cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının şaşı olacağı da ileri sürülüyor. Buyurun buradan yakın! Sabah olmaz, öğleden sonra olmaz. Peki gece? Geceye de başka yasaklar koymuşlar. Yani ortada öyle bir sistem var ki, evli çift birbirini seviyor, istiyor, evlenmiş, nikâh kıyılmış, ev kurulmuş, yatak alınmış. Ama ilişki için uygun zaman bulunamıyor. Adamın biri evlendikten altı ay sonra eşine dönüp şöyle dese şaşırmam: "Hanım, biz bu işi noter huzurunda mı yapsak?" Kadın sorar: "Niçin?" Adam cevap verir: "Hiç olmazsa gününü, saatini, yerini resmî olarak tespit ederiz!" Düşünün, çift balayına gidiyor. Otel güzel, deniz manzaralı oda, romantik akşam yemeği, her şey hazır. Ama adam elinde takvimle oturuyor. Kadın soruyor: "Hayatım, ne yapıyorsun?" Adam cevap veriyor: "Uygun gün arıyorum." Kadın yeniden soruyor: "Bulabildin mi?" Adam gayet ciddi: "Şimdilik gelecek ayın ikinci salı gecesi müsait görünüyor." Kadın şaşkın: "İyi de biz o gün İstanbul'a dönmüş olacağız!" Adamın cevabı hazır: "Yapacak bir şey yok hanım. Mevzuat böyle!" İnsan bu şartlar altında evlenmez. Randevu alır. BAYRAMDA DA TATİL YOK, YASAK VAR! Ramazan Bayramı gecesi cinsel ilişkiye girenlerin çocukları anne babaya asi olurmuş. Kurban Bayramı gecesi ilişkiye girenlerin çocukları ise altı parmaklı doğarmış. Bakın, burada mesele artık iyice ciddileşiyor. Genetik biliminin bütün araştırmalarını bir kenara bırakabilirsiniz. Kromozomlar, DNA, kalıtsal özellikler... Hepsi teferruat! Altı parmağın sebebi Kurban Bayramı gecesiymiş! Düşünsenize, hastanede çocuk doğmuş. Doktor bebeğin elini inceliyor, altı parmak var. Baba telaşlı: "Doktor bey, neden böyle oldu?" Doktor soruyor: "Bayram gecesi miydi?" Baba düşünüyor: "Galiba..." Doktor başını sallıyor: "Vah vah. Takvime dikkat edecektiniz!" İşte tıbbın iflas ettiği nokta! Dünyanın bütün genetik uzmanları laboratuvarlarda yıllarını harcıyor. Bizim muhterem müellif ise meseleyi 1872 yılında çözmüş. Bayram gecesi! Bu kadar. Bir de Ramazan Bayramı meselesi var. Çocuk büyüdü, babasına itiraz etti: "Ben bu mesleği istemiyorum." Baba kızgın: "Ulan ben seni bayram gecesi mi yaptım?" Çocuk cevap veriyor: "Baba, ben nereden bileyim?" Böylece aile içi anlaşmazlıkların kökeni de bulunmuş oluyor. Psikologlara ihtiyaç kalmadı. Takvimcilere müracaat edeceğiz. AYAKTA OLMAZ, GÜNEŞE KARŞI HİÇ OLMAZ! Bir başka hüküm daha var. Ayakta veya güneşe karşı cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının altını ıslatacağı iddia ediliyor. Şimdi ayakta ilişkiyi anladık. Peki güneşe karşı ne demek? Doğuya mı döneceğiz, batıya mı? Güneş doğarken mi, batarken mi? Bulutlu havada durum ne olacak? Güneş görünmüyorsa yasak kalkıyor mu? Yoksa güneşin astronomik konumu mu esas alınacak? Muhterem müellif, keşke bir de pusula ekleseymiş kitaba. Hatta harita, enlem ve boylam bilgileri. Çünkü mesele ciddi. Yanlış yöne dönersen çocuk altını ıslatacak! Bu durumda bir çiftin yatak odasında pusula bulundurması şart. Kadın soruyor: "Hayatım, neden pencereyi kapatıyorsun?" Adam cevap veriyor: "Güneş var." Kadın öneriyor: "Perdeyi çek." Adam itiraz ediyor: "Yetmez, güneşin yönü değişmedi!" Kadın soruyor: "Ne yapacağız?" Adam kararını veriyor: "Yatağı kuzeye çevireceğiz!" Böyle bir evde romantizm değil, coğrafya dersi yapılır. BALDIZI DÜŞÜNÜRSEN KIZIN OLURMUŞ! Geldik kitabın en acayip e en sapık hükümlerinden birine. Cinsel ilişki sırasında baldızını veya kızını düşünen erkeğin çocuğunun kız olacağı ileri sürülüyor. Burada insan gerçekten durup düşünüyor. Çünkü mesele yalnızca bilimsel saçmalık değil, ahlaki........
