Een merkidentiteit bouw je niet met meningen

Een visuele merkidentiteit is geen esthetische keuze, maar een strategisch instrument van de organisatie en moet dus ook zo worden behandeld.

Stel dat een CFO zou voorstellen om opnieuw te kijken naar de financiële verslaggeving: ‘We doen het al jaren zo – laten we eens kijken of we het volledig anders kunnen doen.’ Of een CEO die alle medewerkers bijeenroept om – in de vorm van een workshop – samen de nieuwe strategie van de organisatie te bepalen. Dat zou een beetje vreemd zijn, toch?

Financiële verslaggeving is gebonden aan regels: hoe je een winst- en verliesrekening opbouwt, welke kengetallen relevant zijn en waar een jaarrekening aan moet voldoen. Dit staat niet open voor discussie. En van een CEO verwachten we dat hij – samen met het leiderschapsteam – de koers bepaalt op basis van visie, analyse en verantwoordelijkheid voor de toekomst van de organisatie.

Toch is dit precies hoe er nog vaak naar een visuele merkidentiteit wordt gekeken: ‘We hebben een nieuwe visuele identiteit nodig, laten we de hele organisatie daarbij betrekken.’ De vormgeving van de visuele merkidentiteit als een democratisch proces. Alsof een merkidentiteit ontstaat door meningen te verzamelen. Alsof ontwerp een kwestie is van persoonlijke voorkeur. Alsof herkenning, betekenis en onderscheid ontstaan vanuit consensus.

Strategisch ontwerptraject vraagt niet om democratie, maar om........

© Marketingfacts