Dünyada hangi lider var ki köylüsünden çiftçisine, öğretmeninden doktoruna, gencinden yaşlısına, kadınından çocuğuna herkese dokunsun, herkesle aynı karede yer alsın.

Dünyada hangi lider var ki çocukları bile bir yetişkin gibi görsün, onlara bayram armağan etsin, onlarla arkadaş/yoldaş olsun.

Atatürk, yaşamı boyunca tüm sevdiklerine hangi yaşta olursa olsun “çocuk” diye seslenirdi.

Onun sözlüğünde “çocuk” sevgi demekti.

Daha 12 yaşında iken babasını kaybetmiş; hayatının ondan sonraki bölümünü “yetim” olarak sürdürmüştü.

O’nun çocuğu yoktu ama içinde bitip tükenmeyen bir çocuk sevgisi vardı.

Çocukları çok........

© Maraş Gündem