Ardahan Valisi Mehmet Fatih Çiçekli’nin ilinde düzenlediği ve bizzat sürücü olarak katıldığı bisiklet festivali sırasında giydiği kıyafet nedeniyle CHP milletvekilinin meclis kürsüsünden fotoğraflarını göstererek kendisine atfettiği “taytla gezen vali” yakıştırması ve buradan doğan tartışma kısa sürede sosyal medyada viral hale geldi.Daha sonra bu kapsamda yaşanan gelişmeler, bir spor kıyafetinin uygun olup olmadığı meselesini aşarak Türkiye’de devlet yöneticisinin nasıl görünmesi gerektiğine dair geleneksel kabullerle değişen toplumsal hayatın gerekleri arasındaki çatışmayı su yüzüne çıkardı.Olayın gerçek seyrini ve somut zeminini dikkate aldığımızda, karşımızda makamının temsil ve protokol gereklerini yerine getirmenin yanında; görev yaptığı ilin kalkınması, tanıtılması, turizm potansiyelinin geliştirilmesi ve sporun halkta yaygınlaştırılması için aktif çaba harcayan bir mülki idare amiri görüyoruz.Çiçekli’nin bu bağlamda bisiklet sporuna ilgi duyması ve bu sporu yaygınlaştırmak için ülkenin farklı bölgelerinden bisikletçileri Ardahan’a davet etmesi, valilik görevini yalnızca rutin hizmetleri yerine getirerek değil; potansiyel kaynakları harekete geçirerek, insanlara örnek olarak ve toplumsal katılım sağlayarak yürüttüğünü gösteriyor.Bisiklet kıyafeti, vücudu saran dar bir giysi olsa da, gündelik hayatta estetik veya teşhir amaçlı tercih edilen sıradan bir “tayt”tan farklı olarak; hareket sırasında sürtünmeyi ve hava direncini azaltmaya, uzun sürüşlerde hareket kolaylığı sağlamaya ve sürüş performansını arttırmaya yönelik özellikler taşıyor. Bu nedenle bisiklet kıyafetinin alt bölümü, ‘tayt’ değil; teknik adıyla “bisiklet şortu” olarak adlandırılıyor.Dolayısıyla kıyafetin eleştiriye konu olacak şekilde kişinin anatomik hatlarını göstermesi bu sporun teknik gereklerinden kaynaklanan kaçınılmaz bir sonuç. Bisiklet elbette eşofman veya daha bol bir giysiyle de sürülebilir; ancak normal olarak beklenen, bu sporun standardına uygun kıyafet giyilmesidir. Burada ortaya çıkan temel gerilim, sporun gerektirdiği kıyafetin “fonksiyonel uygunluğu” ile geleneksel yönetim kültürünün vali için öngördüğü ve halkın zihninde klişeleşen standart resmi kıyafetin “algısal uygunluğu” arasındaki çatışmadır.Bir normun elverişliliği, yalnızca şeklinden değil, içinde bulunduğu ortama uygunluğundan doğar. Yüzme havuzunun kenarında şort giymek normal olduğu halde, bu şekilde bir toplantıya katılmak uygun değildir. Tersine, havuz kenarında takım elbiseyle oturmak da bağlamla uyumsuz ve münasebetsiz bir görüntü oluşturur. Bu bakımdan asıl sorulması gereken, valinin söz konusu kıyafeti neden giydiği değil; nerede, hangi faaliyet sırasında ve hangi amaçla giydiğidir. Vali bu kıyafetle makamında resmi kabul yapmamış, bir toplantıya katılmamış ve özellikle bu kıyafeti giyerek vatandaşlarla buluşmaya gitmemişse, ortada bir sorunun varlığından........

© Karar