Bir insan cezaevine girdiğinde özgürlüğü kısıtlanır. Nerede kalacağı, ne zaman dışarı çıkabileceği ve günlük hayatının nasıl ilerleyeceği artık kendi kararına bağlı değildir.

Peki buna rağmen bir infaz ve koruma memurunu tehdit etme cesaretini nereden bulur?

Asıl üzerinde durulması gereken soru budur.

Mesele yalnızca öfkeyle söylenmiş bir söz değildir. Özellikle dışarıdaki bağlantılara ve aileye işaret eden bir tehdit söz konusuysa, verilmek istenen mesaj açıktır: “Ben burada olabilirim ama dışarıdaki etkim devam ediyor.”

Böyle bir tehdidin uygulanabilir olup olmadığı araştırmayla anlaşılır. Ancak tehdidi savuran kişinin kendisini hâlâ başkalarının hayatına müdahale edebilecek güçte görmesi bile dikkatle incelenmesi gereken bir durumdur.

Çünkü cezaevinde olmakla suç üzerindeki etkisini kaybetmek aynı şey olmayabilir.

Elbette bütün hükümlü ve tutukluları aynı şekilde değerlendiremeyiz. Cezasını tamamlayıp hayatını yeniden kurmak isteyen insanlarla, bulunduğu yerde baskı kurmayı sürdüren kişileri birbirinden ayırmak gerekir.

Benim dikkat çekmek istediğim, tam da ikinci davranış biçimidir.

Özgürlüğü kısıtlanmış olmasına rağmen görevli memura gözdağı veren, dışarıdaki çevresini hatırlatan, ailesi üzerinden korku yaratmaya çalışan bir kişi neyi korumaya çalışmaktadır?

Kendi........

© İstiklal